رفتن به بالا

لواسان , پایگاه اینترنتی نشریه رسمی شهر لواسان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۵ ذو القعدة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 18 July
    تهران تا قسمتی ابری
    ٣٢(°C)
    وزش باد ۵(mph)
    فشار ٢۵.٨٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 2-Low
    رطوبت ٢۵.٨٢(in)
اوقات شرعی

  • شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۱
  • کد خبر : 1905
  • مشاهده : 189 بازدید
  • یادداشت ویژه
  • چاپ خبر : مطبوعات محلی باید مطالبه گر باشند

نگاه نادرستی که برخی مدیران نسبت به رسانه‌ها دارند، باید تغییر کند، این‌طور نیست که یک روزنامه یا هفته‌نامه وظیفه داشته باشد خبر برنامه کاری یک مسئول را با عکس‌های بزرگ منتشر کند، این برداشت غلطی است که بعضی از مدیران استان و شهرستان نسبت به رسانه‌ها دارند. خبر و خبرنگار باید انعکاس‌دهنده مطالبات مردم […]

نگاه نادرستی که برخی مدیران نسبت به رسانه‌ها دارند، باید تغییر کند، این‌طور نیست که یک روزنامه یا هفته‌نامه وظیفه داشته باشد خبر برنامه کاری یک مسئول را با عکس‌های بزرگ منتشر کند، این برداشت غلطی است که بعضی از مدیران استان و شهرستان نسبت به رسانه‌ها دارند.

خبر و خبرنگار باید انعکاس‌دهنده مطالبات مردم باشد، رسانه‌ها پل ارتباطی مردم و مسئولان هستند و باید همواره خودشان را در کنار مردم ببینند و برای رساندن مشکلات و مصائبی که قشرهای مختلف در رده‌های گوناگون با آن درگیر هستند، به گوش مسئولان برسانند. با توجه به این رسالت، که ارزش بالایی دارد یک خبرنگار هیچ‌گاه نباید از مردم دور شود و به سمتی نرود که با فراموشی درد جامعه، در کنار مدیران قرار بگیرد و تبدیل به بلندگوی تبلیغاتی آن‌ها شود. به‌هرحال یک اداره و یک مدیر، بخشی به نام روابط عمومی دارد که می‌توانند فعالیت‌های آن مسئول را به مردم منتقل کنند. خبرنگار با توجه به وظیفه بزرگی که دارد، نباید بازیچه دست مدیران شود و نقش روابط عمومی مدیران را بر عهده بگیرد. این مسئله آفت کار خبر و خبرنگاری است و یک فرد رسانه‌ای را از وظیفه‌ای اصلی که دارد، دور می‌کند. به همین خاطر معتقدم که خبرنگار باید چشم بینا و ریزبین جامعه باشد و با رسانه‌ای کردن کمبودها و مشکلات، مطالبات مردم را از دولت و دیگر نهادها پیگیری کند.

مطبوعات محلی در چند سال اخیر توانسته است، پوست‌اندازی کنند و در حال رفتن به سمتی هستند که بتوانند نماینده مردم باشند و این تلاش در برخی رسانه‌ها دیده می‌شود. البته مطبوعات استان تا رسیدن به وضعیت ایده آل فاصله‌دارند. بااین‌حال تلاش‌هایی برای به‌نقد کشیدن مسئولان و عبور از خط قرمزهای واهی برخی مدیران در بعضی از سایت‌ها و مطبوعات دیده می‌شود که قابل‌تقدیر است. هرچند بعضی از روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌ها هم در استان و کشور هستند که به‌جای تریبون مردم، تبدیل به تریبون مسئولان شده‌اند و بیشتر پیگیر مطالبات سیاسی مدیران هستند. به‌طورقطع چنین رسانه‌ای نمی‌تواند ادعای مستقل بودن و مردمی بودن داشته باشد و منافع مردم در چنین رسانه‌هایی کمتر دیده می‌شود و این رسانه آلت دست یک مدیر و یک مسئول برای رسیدن اهداف سیاسی و اقتصادی‌اش می‌شود.

یکی از مسائلی که هم بنده و هم همه بچه‌های فعال در « نشریه لواسان » که در حال حاضر درکل شمیران فعالیت می‌کند، به آن افتخار می‌کنیم، سدشکنی بود که در این نشریه انجام دادیم و انتقاد از مسئولان و مدیران منطقه را که تا پیش‌ازاین خط قرمز بود، را شکستیم و با گزارش‌های انتقادی در نشریه که شاید برای اولین بار در سطح شهرستان اتفاق افتاد، سعی کردیم رسانه‌ای باشیم که مطالبات مردم و کاستی‌ها و کج روی‌های مسئولان را بازتاب دهد. البته این سدشکنی بدون هزینه نبود و سبب شد مسئولانی که تا پیش‌ازاین به یک رسانه به چشم روابط عمومی‌شان نگاه می‌کردند، مقابل نشریه لواسان موضع بگیرند و برخی از هواداران چشم گوش و بسته این مدیران هم در شبکه‌های اجتماعی حمله کنند. بااین‌حال این رسانه در برابر تمام فشارها تغییر رویه نداد بلکه، هم رویه انتقادی نسبت به سوء مدیریت‌های مدیران ادامه پیدا کرد و انتقاد از مسئولانی را که تا پیش‌ازاین خط قرمز بود، شکستیم. البته باید توجه داشته باشید که نقد سازنده با تخریب تفاوت دارد و یکی از هدف‌هایی که برای خودمان در نشریه ترسیم کرده‌ایم، نقد سازنده و همراه با مستند کردن انتقادهایی است که مطرح می‌کنیم.

مطبوعات محلی باید به سمتی حرکت کنند که مطالبه گر باشند، نه اینکه بخواهند برای فلان مسئول و اداره خبرهای رپرتاژی منتشر کنند، خبرهایی که دردی از مردم دوا نمی‌کند. مدیران هم باید به این درک برسند که انتقادی اگر می‌شود از سر دلسوزی است و آن‌ها وظیفه‌دارند با توجه به جایگاهشان پاسخگوی انتقادات رسانه‌ها باشند و نباید از زیر بار مسئولیتی که دارند شانه خالی کنند. دیگر روزهایی که، یک روزنامه یا هفته‌نامه بله قربان گوی یک مسئول یا یک‌نهاد بود گذشته است و با ورود رسانه‌های مطالبه گر، مدیران استان و شهرستان باید منتظر این باشند که لغزش‌ها و سوء مدیریتشان از چشم رسانه آزاد دور نخواهد ماند و باید نسبت به اقداماتی که انجام می‌دهند به مردم و خبرنگاران پاسخ بدهند.

خبرنگاران به دنبال مطالبه حق‌وحقوق مردم هستند

مسئولین دو گروه هستند یک گروه آن‌هایی که به بلوغ رسانه‌ای رسیده‌اند و خبرنگاران و رسانه‌ها را همسایه‌های دیواربه‌دیوار خود می‌دانند و یک گروه هم از خبرنگاران گریزان هستند و دوست دارند دوران مدیریت خود را بدون سروصدا تمام کنند و به‌زعم خود دنبال دردسر نمی‌گردند . بدیهی است  که مردم از گروه اول و دستگاه‌هایی که چنین مدیرانی دارند رضایت‌مندی بیشتری دارند چراکه این‌ها بااطلاع رسانی شفاف اجازه شایعه در مورد سازمان خود را به هیچ‌کس نمی‌دهند و میزان رضایت‌مندی مردم از گروه دوم کمتر است هرچند این‌ها آهسته می‌روند و آهسته می‌آیند که شاخی به آن‌ها اصابت نکند اما درنهایت از ترکش‌های نارضایتی مردم درامان نیستند.

خبرنگار هیچ‌گاه به دنبال انتقاد از مسئولان نیست بلکه به دنبال مطالبه حق‌وحقوق مردم است و در چنین شرایطی برخی از مسئولین، رسانه‌ای کردن  کم‌وکاستی‌هایی که موجب دغدغه مردم هست را بر‌نمی‌تابند اما برخی‌ها هم دوست دارند مطالبات مردم از طریق رسانه‌ها و با پیگیری خبرنگاران انجام شود تا مشکل حل گردد.

یکی از مشکلاتی که خبرنگاران با آن مواجه هستند عدم تعامل روابط عمومی‌های ادارات با خبرنگاران است . با توجه به اینکه در اغلب ادارات پستی به‌عنوان روابط عمومی وجود ندارد لذا یکی ازنیروهایی که چند کار دیگر هم دارد ؛روابط عمومی را هم به او محول می‌کنند و او قادر نیست در کنار سایر اموری که به او محول شده است به کار اصلی روابط عمومی که ارتباطات رسانه‌ای و افکار سنجی هست بپردازد بعلاوه اینکه جایگاه روابط عمومی هم در نزد برخی مدیران کمرنگ و نامشخص است و روابط عمومی را تنها برای نصب پارچه و بنر در مناسبت‌ها  می‌خواهند ومی شناسند .و معمولاً افرادی عنوان روابط عمومی را یدک می‌کشند که حتی یک ساعت در این زمینه آموزش ندیده‌اند .در چنین شرایطی روابط عمومی‌هایی در ادارات مشغول به کار هستند که حتی تلفن خبرنگاران را ندارند و وقتی مدیرکلشان از استان می‌آید و جلسه برگزار می‌شود بعد از تشکیل جلسه به دنبال خبرنگارمیگردد تا سفر آقای مدیرکل را به لحاظ خبری پوشش دهند.

مشکل دیگر اینکه  برخی مدیران برای اطلاع‌رسانی و تعامل با خبرنگاران اهمیت چندانی قائل نیستند .بر همین اساس و به نظر کارشناسان علم ارتباطات بیشترین نارضایتی از دستگاه‌هایی است که مدیرانشان چنین دیدگاهی نسبت به اطلاع‌رسانی وانعکاس اخبار دارند.

خبرنگار هیچ خواسته مادی از هیچ مسئولی نباید داشته باشد، غیرازاین چنین خبرنگاری رسالت اصلی خود را ازدست‌داده و بایستی همیشه اوضاع را برای مسئول آن دستگاه بر وفق مراد جلوه دهد .اما همین‌که مسئولین قدرشناس خبرنگاران باشند و به کار و رسالت خبرنگاری و موضوع اطلاع‌رسانی اهمیت بدهند برای خبرنگار کافی است.

برخی مسئولان، خبرنگاران و روزنامه نگاران را برای زینت مجالس می‌خواهند نه مطالبه گری

مطالبه گری خبرنگاران برای برخی از مسئولان قابل‌هضم نیست و گویی عده‌ای اصحاب رسانه را زینت مجالس می‌پندارند.

در بسیاری از جلسات کنفرانس خبری و مطبوعاتی تنها برای اهدای کارت هدیه و صرف ناهار برگزار می‌شود و برخی مسئولان با همراهی عده‌ای از خبرنگار نماهای سودجو که قطعاً فرزند خانواده شریف مطبوعات نیستند سعی در زینتی کردن خبرنگاران در جلسات رادارند.

متأسفانه هر چه سعی داریم در مقابل برخی رویکردهای عده‌ای از مسئولان سکوت کنیم رفتارهای این قلیل افراد بیشتر و گسترده‌تر شده و دل همکاران واقعی را در حوزه مطبوعات به درد می‌آورد.

اخیراً شاهد بدعتی جدید هستیم که بعضاً،خبرنگاران توسط برخی روابط عمومی‌های بی‌سواد و کار نابلد به جلسات دعوت نمی‌شوند یا اینکه دقایق آخر قبل از حضور مسئول بلندپایه به خبرنگاران اطلاع می‌دهند تا مبادا خبرنگاری در جلسه حاضر باشد و سؤالی بپرسد که کم‌کاری‌ها و دروغ‌های برخی آقایان بی‌مسئولیت هویدا شود.

عده قلیلی به دلیل اینکه هیچ کاری نداشته‌اند یا برای ارتزاق از روش‌های نامتعارف، در میان ما رسانه‌ای‌ها پنهان‌شده‌اند و به شبکه‌های مجازی روی آورده‌اند، اما عاجزانه از فعالان واقعی این عرصه تقاضا می‌کنم به‌جای گوشه‌نشینی به میدان آمده و با نشان دادن منش واقعی خبرنگاران راه را بر سودجویانی که نقاب خبرنگار زده‌اند ببندند.

اخبار مرتبط